شقایق گل همیشه عاشق
اگر سرخم چنان آتش حدیث دیگری دارم
گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی
نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی
یکی از روزهایی که زمین تبدار و سوزان بود
و صحرا در عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه
ومن بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت
ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته
و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود ز آنچه زیر لب می گفت
شنیدم سخت شیدا بود نمی دانم چه بیماری
به جان دلبرش افتاده بود، اما
طبیبان گفته بودندش
اگر یک شاخه گل آرد
ازآن نوعی که من بودم
بگیرند ریشه اش را و بسوزانند
شود مرهم برای دلبرش آندم شفا یابد
چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را
بسی صحرای سوزان را به دنبال گلش بوده
و یک دم هم نیاسوده که افتاد چشم او ناگه
به روی من
بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من
به آسانی مرا با ریشه از خاکم جداکرد و به ره افتاد
و او می رفت و من در دست او بودم
و او هرلحظه سر را
رو به بالاها
تشکر از خدا می کرد
پس از چندی
هوا چون کورۀ آتش زمین می سوخت
و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت
به لب هایی که تاول داشت گفت:اما چه باید کرد؟
در این صحرا که آبی نیست
به جانم هیچ تابی نیست
اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من
برای دلبرم هرگز دوایی نیست
واز این گل که جایی نیست خودش هم تشنه بود اما
نمی فهمید حالش را چنان می رفت و
من در دست اوبودم
وحالامن تمام هست او بودم
دل دريا كن وقتي ان بالا اوج مي گيري پهنه اسمان در اغوش توست . دلتنگ دوري مباش كه فرشته عشق و محبت بر دوشت نشسته
د وستت دارم تا خود دنيا تا ابديت و بودنت طلوع هميشه خورشيد است همدم عزيز و ياورم
جان جانان اين روزها چه حاليم ؟ مثل پروانه در حصار شيشه اي اسيرم .تب دار و هذيان گو عاشق و بيقرار
هوا صا ف و افتابي ست خورشيد در پهنه اسمان ميدرخشد بهار و درختنان پر شكوفه هاي زيبا من تنها دل تنگ و اميدوار اينده ام
خورشيد در طلايي صبح طلوع ميكند و ميشود بهار را بوييد از عطر تن تو گاهي چه زود تنگ ميشود در طلبت اين دل سرگشته ام رويايي سبز پر گل همچو بهار
براي همين سعي نميكنم بيدار بمانم : خودمو رها ميكنم روي تن رختخواب من فقط ميخوام بدونم خوبي
: مهربان و صميمي برايم لالايي ميخواند و قصه عشق را در گوشم زمزمه ميكند
از پنجره باز نسيم شبانه به صورتم ميخوره و چقدر دلنواز استكه تو در كنار مني بهش فكر نميكنم بگذار بگذرد
بذار بدود در دشت زمان : بذار رها كند ما را در اغوش صبح
تا بوسه زند موج بر لب دريا
__$$$$$$$$*_____________________,,$$$$$$$$*
___$$$$$$$$$$,,_______________,,$$$$$$$$$$*
____$$$$$$$$$$$$___ ._____.___$$$$$$$$$$$$
____$$$$$$$$$$$$$,_'.____.'_,,$$$$$$$$$$$$$
____$$$$$$$$$$$$$$,, '.__,'_$$$$$$$$$$$$$$$
____$$$$$$$$$$$$$$$$.@:.$$$$$$$$$$$$$$$$
______***$$$$$$$$$$$@@$$$$$$$$$$$****
__________,,,__*$$$$$$@.$$$$$$,,,,,,
_____,,$$$$$$$$$$$$$* @ *$$$$$$$$$$$$,,,
____*$$$$$$$$$$$$$*_@@_*$$$$$$$$$$$$$
___,,*$$$$$$$$$$$$$__.@.__*$$$$$$$$$$$$$,,
_,,*___*$$$$$$$$$$$___*___*$$$$$$$$$$*__ *',,
*____,,*$$$$$$$$$$_________$$$$$$$$$$*,,____*
______,;$*$,$$**'____________**'$$***,,
____,;'*___'_.*__________________*___ '*,,
,,,,.;*____________---____________ _ ____ '**,,,,
*.°
?
...° تو نیستی که ببینی
....O
.......°o O ° O چگونه عطر تن تو در لحظه ها جاریست !
.................° چگونه عکس تو در برق شیشه پیداست!!
.............. °
............. O چگونه جای تو در جان سبز زندگی سبز است!!
.............o....o°o
.................O....° هنوز پنجره باز است
............o°°O.....o .
...........O..........O
............° o o o O
......................?
...................?
...............?
...........?
........?
....?
.?
*?´¨)
¸.-´¸.-?´¨) ¸.-?¨)
(¸.-´ (¸.-` ??´¨) ?.-´¯`-.-
می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند ،
ستایش کردم ، گفتند خرافات است ،
عاشق شدم ، گفتند دروغ است ،
گریستم ، گفتند بهانه است ،
خندیدم ، گفتند دیوانه است ،
دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم
( دکتر علی شریعت) خوب بید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
وقتي سرت بر سينه ام بو د
اي خوب آيا مي شنيدي
آواي مرغي را كه در صحراي هستي
در جستجوي همزبان پرواز ميكرد؟
وقتي آهوي نگاهت مست و مغرور
در سبزه زار چشم من مي گشت ايا
احساس مي كردي كه هر برگ
با تو حياتي تازه آغاز ميكرد؟
نيش مگساني پست اسب اصيل و تازي را از هدفش باز نخواهد داشت!!!
عشق مارمولک !!
این یک داستان واقعی است که در ژاپن اتفاق افتاده است.
شخصی دیوار خانه اش را برای نوسازی خراب می کرد.خانه های ژاپنی دارای فضایی خالی بین دیوارهای چوبی هستند. این شخص در حین خراب کردن دیوار در بین ان مارمولکی را دید که میخی از بیرون به پایش کوفته شده است.
دلش سوخت و یک لحظه کنجکاو شد .وقتی میخ را بررسی کرد تعجب کرد این میخ ده سال پیش هنگام ساختن خانه کوبیده شده بود!!!
چه اتفاقی افتاده؟
مارمولک ده سال در چنین موقعیتی زنده مونده !!! در یک قسمت تاریک بدون حرکت.
چنین چیزی امکان ندارد و غیر قابل تصور است.
متحیر از این مساله کارش را تعطیل و مارمولک را مشاهده کرد.
تو این مدت چکار می کرده؟چگونه و چی می خورده؟
همانطور که به مارمولک نگاه می کرد یکدفعه مارمولکی دیگر با غذایی در دهانش ظاهر شد .!!!
مرد شدیدا منقلب شد.
ده سال مراقبت. چه عشقی ! چه عشق قشنگی !!!
اگر موجود به این کوچکی بتواند عشق به این بزرگی داشته باشد پس تصور کنید ما تا چه حدی می توانیم عاشق شویم اگر سعی کنی
خونم بخور که هيچ ملک با چنان جمال از دل نيايدش که نويسد گناه تو
دوستی پرسید فریبا : عشق واقعيته /تخيله /حقيقته / چيه/ که خيلي ها گرفتارشن؟
و من گفتم : حقيقته وجود داره به اساني گرفتار ميشوي همانند طنابي به دست و پايت ميپيچد
و خلاصي از ان خيلي دشوار است .
دوست پرسید: چه حقيقتي که همه گرفتارشن ؟
ناتوان در برابر همه چيز و همه کس ميشود عاشق شيرين ترين حقيقت زندگي و از اين اسارت لذت بخش تر
هيچ نخواهي يافت و تلخ ترین شرنگ هستیت .
که نيش و نوش با هم است جگر سوزو ارامش بخش روح و جان خلسه روح تپش و هيجان براي دل
مي گساري شبانه با خیال معشوق بيدار خوابي و رويا پردازي شهد و شرنگ با هم مينوشي
زيباترين وديعه خداوند که در نزد ماست و بزرگترين هديه دوران جواني از او
و ميان سالي و پير ی يهيچ مقام و منزلت نميشناسد سن و سال مرد و زن هر وقت دلش بخواهد بدون
اذن دخول داخل ميشودو به اتش ميکشاند اشيانه عاشق را
چرا گريان شدي دوست من ؟ من دارم ميسوزم جزاين کاري ازدستم برنمياد
و از همه جالب تر همين است که تمام حالات را عاشق دارد غم و اندوه خوشي و شادي و شعف بي حد و مرز
چنان پر شد فضاى سينه از دوست که فکر خويش گم شد از ضميرم
بسوز که سوختنش قشنگه از عشق کي داري ميسوزي اي شمع؟ پروانه وجودت کيست؟
کو طبيبي که چاره دردم کند دارو شود و مرحم کند .
ای دوستان دوران جوانی
شما را به معشو قه هایتان سوگند می دهم !!!
بر روی گور دلداده ام شاخه گلی بگذارید .
شاید یکی از بر گ هایش همچون قطره ی شبنم که از چشمان صبح
در میان برگ های گلی پژمرده فرو می ریزد قطره ای بچکاند !!
غروب غریبی ست و من در غریبی گم میشوم
غروب رفتن و من چون هر تنهایی كه می آید روزی
میروم و میمیرم
غروب یك روز بی تو پوچ و بی معناست
سكوت است و ترس و خلا
چه كنم ؟
بروم ؟
خواهم رفت
تصنیف رفتن مدتهاست مرا به خود می خواند
می روم تا جایی ماوا كنم
چه می ماند از من ؟
تنها خط یا نشانم
بدون تو خونه برهوت است
جنگل سبز اتاقت برایم تنگ میشود .
پنجره رو به دریا ابریست.
دلم گرفت زود بیا خانه.
وقتی آمدی نگاهت همچو
گلوی من بغض داشت
و ابرهای باران زا
نم اشکی را برآنها نشاندند
که در صدایت هیچ نبود
چه دور بود و چه نزدیک
وقتی دوباره آمدی
با صدایت هیچ برایم نیاوردی
نه شادی و نه غم
چه بی تفاوت بود افکارم
آنزمان
و چه خشمگین شد دل عاشقم
کدامیک در این جنگ خواهند باخت؟
وقتی بیایی
با نگاه دل تو را سیر خواهم دید
گوش هایم را بر روی زمین خشک کویر
خواهم چسباند
شاید سوار من از آنجا عبور کرده باشد
دیگر قلبم گواه این عبور
گرم و تبدار است
آسمان را که بالای سرت گسترش دادم
در نقاشی نگاهت سبز میبینم .
یک روز تا غروب سفر کردم
دنیا چه کوچک است
وین راه شرق و غرب چه کوتاه !
تنها دو روز میان زمین و ماه
اما من و تو دور.......
آن گونه دور دور
که اعجاز عشق نیز
ما را به یکدیگر نرساند
زهیچ راه
آه
رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت
راهی بجز گریز برایم نمانده بود
این عشق آتشین پر از درد بی امید
در وادی گناه و جنونم کشانده بود
رفتم که داغ بوسه پر حسرت ترا
با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم
رفتم که نا تمام بمانم در این سرود
رفتم که با نگفته بخود آبرو دهم
رفتم ‚ مگو ‚ مگو که چرا رفت ‚ ننگ بود
عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما
از پرده خموشی و ظلمت چو نور صبح
بیرون فتاده بود یکباره راز ما
رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم
در لابلای دامن شبرنگ زندگی
رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان
فارغ شوم کشمکش و جنگ زندگی
من از دو چشم روشن و گریان گریختم
از خنده های وحشی طوفان گریختم
از بستر وصال به آغوش سر هجر
آزرده از ملامت وجدان گریختم
ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز
دیگر سراغ شعله آتش زمن مگیر
می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم
مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر
روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش
در دامن سکوت بتلخی گریستم
نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها
دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم
يكي را دوست ميدارم ولی افسوس او هرگز نميداند
نگاهش ميكنم شايد
بخواند از نگاه من
كه او را دوست مي دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند
به برگ گل نوشتم من
تو را دوست مي دارم
ولی افسوس او گل را
به زلف كودكی آويخت تا او را بخنداند
به مهتاب گفتم ای مهتاب
سر راهت به كوی او
سلام من رسان و گو
تو را من دوست مي دارم
ولی افسوس چون مهتاب به روی بسترش لغزيد
يكی ابر سيه آمد كه روی ماه تابان را بپوشانيد
صبا را ديدم و گفتم صبا دستم به دامانت
بگو از من به دلدارم تو را من دوست مي دارم
ولی افسوس و صد افسوس
زابر تيره برقی جست
كه قاصد را ميان ره بسوزانيد
كنون وامانده از هر جا
دگر با خود كنم نجوا
يكی را دوست مي دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند .
